F the C – Behind the scenes #5

IMG_4555

Na een aantal jaren te hebben rondgehuppeld met mijn eerste borstprothese is het tijd voor een nieuw exemplaar. Zelfs een neptiet kan slijten en dit zorgt voor een minder mooie boezemvulling (oftewel een hangtiet). Eens in de twee jaar mag ik een nieuwe prothese uitzoeken van de zorgverzekering, bofkont. Nu ik eindelijk een afspraak heb kunnen maken bij de borstenwinkel, ben ik heel benieuwd of er de afgelopen jaren iets is veranderd op het gebied van borstprotheses.

Bij mijn eerste bezoek in 2013 kreeg ik het stempel van Anita-meisje. Anita is één van de grote merken in de wereld van de borstprotheses en bijpassende lingerie. Ik zat in die periode nog midden in mijn behandeltraject en moest iedere week naar het ziekenhuis voor een chemokuur. Ik was al blij dat ik überhaupt in de winkel was aangekomen. Wat ik me nog herinner van dat bezoek is dat ik de sfeer zeer relaxed vond, dat kwam met name door de nuchtere winkeleigenaresse die mij hielp met het uitzoeken van een goed passende nieuwe borst. Haar praktische benadering en een paar oppervlakkige vragen zorgden er voor dat ik voornamelijk bezig was met meten, kijken en uitzoeken. De reden van mijn bezoek verdween hier door op de achtergrond, sterker nog, het was eigenlijk best leuk. Daarnaast was het eindresultaat verbluffend, niet van echt te onderscheiden.

Ik had na mijn operatie een aantal maanden met een slecht gevuld ‘kussentje’ dat ik in het ziekenhuis had gekregen rondgelopen. Dit kussentje had een eigen wil en bleef niet altijd op de juiste plek (mijn bh) zitten. Zo ging ik een keer Doris aanmoedigen bij de zwemles. Mijn haar was al uitgevallen en voor het eerst ging ik met m’n petje op naar buiten. Ik had er flink werk van gemaakt, strak jurkje, hoge hakken en zwaar opgemaakt (de Bassie-look, zoals mijn lieve huisgenoten dat noemen). Zeer tevreden ging ik op pad om in volle vaart en zelfverzekerd het zwembad binnen te stormen. Borst en vulling vooruit. Na een half uur kwam ik er echter achter dat het ziekenhuiskussentje inmiddels op m’n heupen hing en ik moeite moest doen om het tijdens mijn zwemles-catwalk-moment niet te verliezen. Ik zou het er nu niet warm of koud van krijgen, maar toen vond ik het vreselijk gênant.

We zijn een aantal jaren verder en ik ben inmiddels eindbaas-borstprotheses. Ik vind het geen straf om de winkel te bezoeken. Kopje koffie, even checken in de paskamer, nog steeds een Anita, zelfde prothese, even een kleinere proberen, nee, we houden het toch bij de oude, maar dan is het een nieuwe, sport bh’tje erbij, gegevens checken voor de verzekering, bedankt, jij bedankt, ja daaaag, tot over twee jaar. Ik sta weer buiten, tasje met m’n nieuwe Anita in de hand en door met de dag.

Tanja Eijkelboom maakte bovenstaande illustratie.Wij delen voor een groot deel hetzelfde borstkankerverhaal en ik vind het heel bijzonder dat zij op deze manier een bijdrage levert aan mijn blog. We hebben elkaar overigens nog nooit in levende lijve ontmoet, dat gaat er in april van komen. Tanja maakt op een ambachtelijke manier illustraties voor magazines en blogs. Haar nieuwe website studiopicobella.nl gaat binnenkort live.

Soundtrack; Pillow Talk – Doris Day

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s