F the C – Behind the Scenes #4

IMG_31455

Vorige week was ik een paar dagen in Amsterdam. Fijn, de stad voor de stad verruilen tijdens die vreselijk warme dagen. Ik mocht gebruik maken van het huis van een vriendin, inclusief fiets. Bij aankomst ben ik meteen gaan touren en kwam al snel uit bij het Vondelpark. Lang geleden dat ik daar was. Ik zocht een rustig plekje op in de schaduw en pakte m’n boek er bij. Na een half uur kwamen er 3 puberjongens van een jaar of 13 aan fietsen, ook op zoek naar wat verkoeling. Meestal vind ik het wel grappig om te horen waar zij over praten en wat ze allemaal voor stoers uitkramen. Nu ging het zo; “Hallootjes…pfff eindelijk zitten in de kanker schaduw, echt kanker ver lopen altijd dat Vondelpark, en dat terwijl ik kanker verkouden ben. Yo, heb jij nu geen kanker korte broek aan! Wat de kanker dacht je! Ik doe kankerleuk met deze hitte gewoon een lange broek aan?” Goed, zo ging het nog 3 kwartier door, tot dat ik snakte naar een koud sapje en er vandoor ging.

Teruglopend naar de fiets dacht ik na over het kanker-gebruik van de jongens. Had ik er last van? Nee, niet echt. Voelde ik me aangesproken? Nee. Had ik er iets van moeten zeggen? Misschien. Verbaast het gebruik me? Ja. Natuurlijk hoor je op straat wel eens het scheldwoord kanker, en laat ik dan maar heel eerlijk zijn, ik ben daar zelf ook geen heilige. Ik herinner me die keer dat ik te laat van huis vertrok voor een bestraling en heel hard moest fietsen om nog op tijd te komen. Net op dat moment klapt de ketting van mijn fiets. En ik roep (tot mijn schrik); Kankerzooi! En omdat ik in de Blijdorp-tunnel stond, galmde dat lekker door. Heel snel keek ik om me heen, gelukkig was er niemand te bekennen. Shame on me!

Langer geleden, toen ik nog in een studentenhuis woonde, had ik een ansichtkaart van Boomerang aan mijn deur hangen in bubbeltjesplastic met daar op het woord ‘Grachtkanker’ (geen idee wat het betekende, maar ik vond het grappig). De meeste Boomerang-kaarten werden in die tijd nog door kunstenaars gemaakt. Zo’n kaart zou nu natuurlijk niet meer in de rekjes terecht komen.

Nu word ik er niet warm of koud van als iemand het scheldwoord kanker gebruikt, maar er zijn uiteraard mensen die zich wel aangesproken voelen of het kwetsend vinden. Daarnaast zou ik het wel als een groot probleem zien als mijn eigen kind het woord zo vaak zou gebruiken. Voor de jongens in het park was / is het een stopwoordje, net als ‘vet’ of ‘super’. En ja, sorry boys, daar zal ik jullie een volgende keer toch op wijzen.

Soundtrack; Tell It Like It Is – Nina Simone

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s