Stop Giving a F**k?

IMG_19477

Ik ben het boek The Life-Changing Magic of not Giving a F**k van Sarah Knight aan het lezen. Zij heeft een tweestappenmethode ontwikkeld om tot een grote mentale schoonmaak te komen. Het doel is om meer rust, reinheid en ruimte in je hoofd te creëren. Sounds good?

The Life-Changing Magic of Not Giving a F**k is een parodie op de bestseller The Life-Changing Magic of Tidying up? van de opruimgoeroe Marie Kondo. Waar het om gaat is: hoe stop je met tijd verspillen aan het pleasen van anderen? Welke dingen doe je tegen je zin in? De boodschap van het zelfhulpboek luidt: Stop giving a f**k.

Dit zijn de F**k It-regels;

  • Sta je zelf toe om nee te zeggen;
  • IK wil dat niet / IK heb er geen tijd voor / IK kan het me niet veroorloven;
  • Ban vervelende mensen en dingen uit je leven;
  • Laat de bezorgdheid, stress, angst en het schuldgevoel rondom het nee zeggen los.

Ik lees veel zelfhulpboeken. Het zijn boeken die je makkelijk tussen de bedrijven door eens kunt pakken (ook als er gillende kinderen om je heen rennen). Sommige zijn grappig, andere weer vreselijk serieus. Maar vaak komt de boodschap op hetzelfde neer; denk meer aan jezelf of kies meer voor jezelf. Ik ben het daar niet altijd mee eens. Uiteraard zal de mentale opruimmethode van Sarah Knight voor veel mensen een eye-opener zijn. Want natuurlijk mag je zeggen dat je geen tijd hebt om 50 cakejes te bakken voor dat schoolfeestje of dat je geen geld uit wilt geven aan een etentje in dat veel te dure restaurant. Maar als het om vervelende mensen of dingen uit je leven bannen gaat, ben ik bang dat we daar in door kunnen slaan.

De maatschappij van nu is al extreem gericht op het individuele geluk, het individuele plezier. Het is natuurlijk makkelijk, vooral gefocust zijn op wat jou gelukkig maakt. Maar, creëren we op die manier niet een klimaat  waar weinig ruimte is voor problemen? Waar nare gevoelens en vervelende gebeurtenissen snel onder het kleed geveegd moeten worden? Waar vooral niet te veel aandacht moet zijn voor pijn en verdriet? Is het niet juist goed om iets voor de ander over te hebben? Zoals met volle aandacht naar iemand luisteren of je – oh zo kostbare – tijd op te offeren?

Ik heb de afgelopen jaren geleerd dat oprechte interesse en aandacht je leven verreiken. Elkaar echt zien, elkaar echt spreken. Je kwetsbaar opstellen is één van de mooiste dingen die je elkaar kunt geven. En daar hoort dus ook bij, dat je je gezicht laat zien op die verjaardag (waar je gruwelijk geen zin in hebt), dat je luistert naar een vakantieverhaal (alleen leuk als je er zelf bij was) of vraagt naar de stand van zaken op het werk (terwijl je zelf genoeg sores op dat gebied hebt). Give a F**k en we hoeven mentaal weinig  op te ruimen.

Soundtrack; Society – Eddie Vedder

IMG_1948

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s