The Afterglow – F the C * 21

IMG_0923-2

Juli 2014, we zijn twee maanden verder. Twee volle maanden!

Mijn broer en zus gaven mij, na mijn laatste chemokuur, een prachtig cadeau; 5 km rennen voor Pink Ribbon. Via de bijbehorende website hebben ze een enorme bak geld weten binnen te halen. Dit geld wordt ingezet om onderzoek naar en de behandeling van borstkanker te verbeteren.

Op de dag van de loop (1 juni 2014) is het prachtig weer in het Brabantse land. Familie, vrienden, allemaal zijn ze aanwezig. We blazen alle andere toeschouwers weg met ons gejuich zodra Tom en Jessica richting de finish gaan (in matching F the C-shirtjes!). Erg trots op deze twee kullekes, die zich zo inzetten voor hun big sistah. Van je familie moet je het hebben….volmondig JA! De rest van de dag vieren we een feestje…MET champagne en taart.

FullSizeRender90-4

Daarna duik ik de festivalweek in. Ik heb de afgelopen tijd meer dan 40 uur per week gewerkt. Nu ik er aan terug denk was dat misschien niet verstandig na bijna een jaar te zijn uitgeschakeld en herstellende van zware behandelingen. Op dat moment voelt het goed, het helpt me om alle narigheid even achter me te laten. Daarnaast zijn mijn collega’s zeer betrokken, ik krijg zelfs een enorm cadeau-pakket om het festival door te komen, SUPERlief.

Tijdens de week kom ik veel mensen tegen die ik vorig jaar voor het laatst zag tijdens het festival. Sommige weten dat ik ziek ben geweest, andere niet, die zijn dan ook verrast door mijn nieuwe coupe (of herkennen me helemaal niet!). Dieptepuntje is de vrijdag, ik moet die dag naar het ziekenhuis voor de Herceptin (perfecte timing!). Op de oncologieafdeling, in mijn favoriete stoel, gaat het even niet goed. Ik ben ZO moe! En zelfs daar staat mijn telefoon niet stil, het werk gaat gewoon door. Uiteindelijk was het een zware week, maar ik had het niet anders kunnen of willen doen (inclusief oranje pruik). Ik heb genoten van alle fijne mensen, de WK-feestjes en de 3D-brillen (…ALHOEWEL).

 

Een week na het festival krijg ik de uitslag van het erfelijkheidsonderzoek binnen. Ik heb daar eerlijk gezegd helemaal niet meer aan gedacht. En dan ligt in één keer die brief in je brievenbus…waar je iets mee moet. Ik vouw de brief dubbel en stop ‘em in mijn sporttas (want ik heb een afspraak bij de fysio). Hoe hard ik ook probeer om niet aan de brief te denken, het maalt en het maalt. Waarom maak je die brief dan niet open?! Ik denk, omdat ik nog niet heb nagedacht over wat de uitslag gaat betekenen. Eenmaal thuis ruk ik de brief open…de uitslag is negatief! En voor mij dus positief! Ik bel snel m’n moeder en zus. Blij! Vooral omdat we nu niets meer met die onderzoeken moeten. Mijn zus hoeft zich niet te laten en testen en voor Doris hoeven we ook geen extra maatregelen te nemen. Vink!

FullSizeRender89-1

Soundtrack; The Afterglow – John Frusciante

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s