Seven Months – F the C * 18

IMG_66567

Eerste week van maart 2014. Ik ben al over de helft van het bestraal-traject en het klinkt misschien gek, maar het voelt fijn om een vast dagritme te hebben. Ik plan een paar uurtjes werken om de bestraling heen. In het begin ging er steeds iemand mee, maar nu ga ik meestal alleen en dat gaat prima. Ik ben nog wel moe, maar ik voel dat de bijwerkingen van de chemotherapie langzaam verdwijnen. Waarschijnlijk komt dat doordat ik meer in beweging ben, en vroeger mijn bed uit kom. Zo vroeg zelfs dat ik Doris af en toe naar school kan brengen. Dat is een grote overwinning, al die maanden kon ik dat niet en nu fietsen we ‘s ochtends samen zingend naar school. Daar worden we beiden erg blij van. En van de lente, die af en toe een zonnetje laat zien!

Ik krijg de nodige opmerkingen van kindjes uit de klas van Doris. Ze vinden het gek dat ik geen haar heb en zijn vreselijk nieuwsgierig. Ik krijg dan ook regelmatig de vraag of ze even onder mijn petje mogen kijken. Dat vinden ze reuze interessant. Ik doe daar niet moeilijk over, natuurlijk mag dat. Ik moeten er wel rekening mee houden als er kindjes komen spelen, thuis draag ik namelijk mijn petje niet en sommige kinderen vinden dat eng. Ons buurmeisje en Doris haar beste vriendinnetje niet, die vind het fijn om over mijn kale bol te aaien. Zo schattig!

Tijdens de vele toneelstukjes die Doris opvoert (verkleden is haar grootste hobby) ben ik gedegradeerd van koningin tot heks, want ja, een koningin heeft golvend lang haar en dat heb ik niet. “Een kaal hoofd past beter bij een heks, mama. Maar, ik vind je nog wel mooi, hoor!”. Dank je, lief kind!

Begin maart heb ik een afspraak bij het Erasmus MC om het erfelijkheidsonderzoek te bespreken. Bij mijn moeder in de familie komt het BCRA1-gen voor. Dit gen geeft een vergrote kans op borst- en baarmoederhalskanker. Mijn moeder en mijn tante hebben zich een aantal jaar terug laten testen. Mijn moeder heeft het gen niet, mijn tante wel. Zij heeft dan ook preventief haar borsten en eierstokken laten verwijderen. In principe waren we na de uitkomst van het onderzoek opgelucht, omdat dit betekende dat mijn zus en ik ons geen zorgen hoefden te maken. Hoe frappant, dat ik dan toch de diagnose borstkanker krijg.

Mijn moeder gaat mee naar de afspraak in het Erasmus (op onze oude vouwfiets, hilarisch, ik baal dat ik daar geen foto van heb genomen). De arts die we spreken heeft een duidelijk verhaal “We hebben de dossiers bekeken. De uitkomst van de test die een paar jaar geleden bij uw moeder is afgenomen hebben we nog eens nagelopen, en deze blijft hetzelfde. Uw moeder is geen drager van het BRCA1-gen. Dat u borstkanker heeft gekregen zien we als pure pech. Het kan zijn dat dit door een ander gen is veroorzaakt, onderzoeken naar mogelijke andere gen-mutaties lopen nog. Voor nu adviseer ik u om bloed op te sturen naar onze afdeling en dit toch te laten onderzoeken op het BCRA1-gen. Just to be sure.” Prima, ik krijg een pakketje met 3 buisjes mee en deze kan ik die vrijdag laten ´vullen´ op de oncologieafdeling en dan opsturen…per post. Dat blijf ik zo luguber vinden, bloedpakketjes. Brrr. We ronden het gesprek af en stappen weer op onze (vouw)fiets. Tijd voor een Rotterdams bakkie en een rondje stad. We hebben een moeder/dochter-uitje als vanouds. De ziekenhuis bezoekjes nemen we dan maar voor lief.

Soundtrack; Seven Months – Portishead

 

IMG_6812

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s