We Carry On – F the C * 11

FullSizeRenderyDEF

Vrijdag 1 november 2013 en de nieuwe kuur start vandaag. Ik vind het best spannend en ben benieuwd hoe deze gaat vallen (gisteravond heb ik onder een potje Rummikub maar een biertje extra gedronken, nooit geweten dat dat mocht tijdens een chemokuur).

Ik ken inmiddels alle oncologieverpleegkundigen en weet zelfs wanneer ze op vakantie zijn geweest, of ze kinderen hebben en wanneer hun vrije dag is. Daarnaast heb ik ook mijn voorkeur. Het aanprikken van de PAC verloopt niet altijd even soepel, soms is een verpleegkundige te voorzichtig en dan is het juist pijnlijk. Iedere patiënt heeft zo zijn of haar voorkeur, het is geen taboe. De andere ‘vrijdag’-patiënten ken ik inmiddels en zij mij. Ook zie ik iedere keer weer nieuwe gezichten. Kanker heeft geen voorkeur en pakt alles en iedereen, van jong tot oud.

Ook deze kuur bestaat uit 2 zakken met vloeistof en een klein boxje met een middel dat de allergische reactie helpt te voorkomen. Taxol komt van de taxusboom en is eigenlijk gewoon een natuurlijk gif. Veel mensen reageren erg heftig op dit goedje, vandaar dat ik een anti-allergiemiddel krijgt. Amarens, de oncologieverpleegkundige (ik tik steeds oncologieverplaagkundige… ook een goed woord), prikt, sluit eerst de zoutoplossing aan en na een kwartier begint het echte werk. Het gaat allemaal goed. Ik ben alleen slaperig van het allergiemiddel, kan mijn ogen amper open houden. Na 3 uurtjes mag ik naar huis, een heel verschil met de vorige kuur die in totaal 5 uur duurde. Rustig aan, op de bank en een avond niks.

Doris is uit logeren, zodat we kunnen kijken hoe het gaat. Zaterdag gaan we de stad in, ongelofelijk! Mijn hoofd is wazig, maar het is allemaal niets vergeleken met de AC-kuur. Ik durf uiteraard niet te hard te juichen. Ik ben een klein beetje misselijk, en heb wat last van mijn spieren, maar dat is het.

Zondag, maandag, dinsdag, het gaat nog steeds goed. Ooooh, ik hoop dat het zo blijft! Heel stiekem begin ik al wat plannen te maken. Misschien weer een beetje gaan werken? Ik heb goed contact gehouden met mijn werk. Ik spreek mijn collega’s regelmatig, ga koffie drinken op kantoor, beantwoord mail en doe af en toe een heel klein ieniemienie-klusje. Het voelt fijn dat ik weer aan werk denk in plaats van overleven en de dag doorkomen. Ik kijk er ook naar uit meer buiten te zijn, ook al is het volop herfst.

Mocht ik me nu echt veel beter blijven voelen (please, please, please!), dan moet er ook weer wat ritme in mijn dag komen. Voor nu ga ik er een weekje van genieten!

Soundtrack; We Carry On – Portishead

IMG_6209

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s